1 Herstel en verlenging van de basislijn (die loopt van boeg tot achtersteven)
  De basislijn is verzakt, bedekt door onderwaterleven en door de scheepsschroef die op het dek ligt. De labels waren  deels verdwenen of onleesbaar geworden.

2 Demonstreren van het gebruik van Web-it. Dit is nuttige software die kan bijdragen aan het toezicht op wijzigingen van de structuur (vervorming) of de locatie (glijden of kantelen) van het wrak.
3 Reconstrueren van de achtersectie. Ter beoordeling van de toestand van het wrak en te reconstrueren wat er gebeurd is nadat het schip is gezonken, is het nodig te ontdekken, ‘waar we naar kijken’. Deze taken werden allen uitgevoerd. Met behulp van de onderwaterstofzuiger, de zogenoemde airlift, werden drie testgaten gegraven in het achterschip en een deel van de stuurboordzijde blootgelegd.

 De gestelde doelen van Stimana: bewaking van de conditie en eventueel behoud van het wrak.

 De Amerikaanse archeologen hielden zich onder meer bezig met de conditie van de ijzeren romp en ontwikkelden een plan om door middel van zinkanodes de achteruitgang  van het ijzer tegen te gaan.

Het airliften en meten met web-it op het wrak:

     Het verwijderen van zand en koraal                        meten t.b.v. web-it

Helaas kon er niet dagelijks gedoken worden op de site in de St. Annabaai vanwege de vele cruiseschepen en vrachtverkeer wat langsvoer. Dit alles ging in nauw overleg met de havenautoriteiten. De "vrije" dagen werden oa. benut voor duikenstekken als de Daaibooi baai, Santa Cruz, Tug-boat en de Superior. Ook een leuke vondstensite van minder archeologische waarde was de crashsite van de Amerikaanse SS Erie.